Szelf Północnozachodni dziś leży pod wodami Oceanu Indyjskiego, ale dawniej był lądem u wybrzeży Australii. Badacze z Uniwersytetu Griffith w Brisbane odtworzyli jego krajobraz sprzed zalania i stworzyli mapę topograficzną. Wynika z niej, że znajdowało się tam morze śródlądowe oraz wielkie jezioro słodkowodne.
Powierzchnię jeziora szacuje się na 2 tys. km². Zasilały je rzeki, które wyrzeźbiły w skałach wąwozy. Zbiornik istniał między około 30 a 14 tys. lat temu, a morze śródlądowe miało występować między około 27 a 17 tys. lat temu. Krajobraz pełen zieleni nie przypominał dzisiejszej Australii.
Naukowcy twierdzą, że tak przyjazny teren mógł przyciągnąć wielu ludzi. Szacują, że mogło tam mieszkać nawet pół miliona osób. Zmieniło to ostatnie zlodowacenie: poziom mórz rósł początkowo o około metr na 100 lat, potem coraz szybciej, a około 14,5 tys. lat temu było to już 4–5 metrów na stulecie. Zalewane tereny zmuszały ludność do migracji na południe.
Dzięki dokładności map na poziomie jednego piksela na kwadrat o boku 30 metrów po raz pierwszy udało się oszacować liczbę mieszkańców z tak dużym prawdopodobieństwem. Dziś szelf jest bogaty w złoża ropy i gazu.
#Australia #nauka
