Zmniejszanie się pokrywy lodowej wokół Antarktydy gwałtownie zmienia zasolenie i gęstość ogromnych mas wody. Według badania opublikowanego w „Nature Climate Change” dotyczy to antarktycznej wody pośredniej (AAIW), czyli rozległej warstwy o stosunkowo niskim zasoleniu w oceanach półkuli południowej. Pomaga ona magazynować węgiel, dostarczać tlen i napędzać globalną cyrkulację oceaniczną.
Międzynarodowy zespół z Indii, Australii i Wielkiej Brytanii opisuje, że w latach 1995–2015 letnie topnienie lodu pomagało utrzymywać właściwości AAIW, a w latach 2016–2024 ten trend gwałtownie się odwrócił. Do 2016 roku woda uwalniana podczas sezonowego topnienia stanowiła trzykrotność rocznego przepływu Amazonki, a potem spadła do mniej więcej dwukrotności. Przy mniejszym dopływie słodkiej wody warstwa AAIW stała się bardziej zasolona, gęstsza i sięga głębiej. Wnioski oparto na danych z systemu Argo, czyli sieci 4 tys. automatycznych boi, a także na danych satelitarnych i atmosferycznych. Badacze podkreślają, że poprzednie takie odwrócenie miało miejsce 130 tys. lat temu.
Naukowcy wskazują, że osłabienie AAIW mogłoby kierować więcej nadmiarowego ciepła do głębszych partii oceanu. Istniejące modele mogłyby wtedy niedoszacowywać ocieplania się głębin i błędnie prognozować regionalny wzrost poziomu mórz. Wpływ na ilość węgla magazynowanego w oceanach pozostaje jednak niepewny, zarówno pod względem skali, jak i czasu.
#Antarktyda #oceany
