Rub al-Chali na Półwyspie Arabskim nie zawsze była morzem piasku. W plejstocenie monsunowe deszcze tworzyły tu jeziora i trawiaste równiny. Mimo to w samym sercu pustyni archeolodzy nie znaleźli śladów dłuższego pobytu ludzi. Badanie opublikowane w Nature wskazuje na zasób, który pomijano w modelach migracji: kamień, z którego można było wytwarzać narzędzia.
Zespół z udziałem Rudolfa Dellmoura i Jeffreya Rose'a przemierzył około 1500 km przez Pustą Ćwiartkę i przeszukał 125 miejsc. W 55 lokalizacjach znaleziono osady dawnych jezior, skamieniałe muszle i fragmenty skorup strusich jaj, ale ani jednego kamiennego narzędzia. Na około 800 km badanego wnętrza pustyni nie stwierdzono materiału do produkcji ostrzy, a do najbliższych znanych wychodni było ponad 200 km. Wiele jezior zasilały wody podziemne, a nie rzeki, więc nie przynosiły one żwirów i fragmentów skał.
Badacze połączyli mapy geologiczne z rekonstrukcjami dawnych zasobów wody i porównali wynik z 363 stanowiskami archeologicznymi na Półwyspie Arabskim. Na 57 proc. terenów uznawanych za dostępne pod względem wody brakowało odpowiednich skał. Nie znaczy to, że nikt nie przemierzył pustyni, bo krótkie wyprawy mogły nie zostawić śladów. Półwysep mógł jednak przypominać archipelag miejsc, w których woda i dobry kamień występowały razem.
#archeologia #prehistoria
